| Weblog plaatjes zoeken |
|
Zoek je leuke plaatjes voor je weblog? Tik het gezochte item in, bijvoorbeeld liefde en klik op zoeken.
|
| Afbeelding/foto |
 |
Berichten uit het kippenhok.
Vanaf dit nummer heb ik de eer een column te mogen schrijven. Deze eerste aflevering wil ik daarom gebruiken om mijzelf voor te stellen, mijn naam is Huib Rijk, 48 jaar oud, getrouwd en vader van 3 zonen in de leeftijd van 12, 14 en 16 jaar. Ik ben boer op een biologisch akker- en tuinbouwbedrijf van 28 hectare in Biddinghuizen, Flevoland. Verder hebben we aan vee een kippenhok met 11 kippen.
Ter gelegenheid van Wereldvoedseldag heb ik een artikel geschreven dat in Nieuwe Oogst is gepubliceerd evenals in de Volkskrant. Ik heb een brede belangstelling:o.a. geschiedenis, filosofie, exacte wetenschappen, landbouweconomie, literatuur. Op feestjes is het bij ons net een kippenhok met allemaal verschillende mensen. Mijn familie en vriendenkring bestaat uit een bonte stoet aan zowel vegetariërs als boeren uit de bio-industrie; gangbare, geïntegreerde en biologische boeren en gewone burgers, militairen en antimilitaristen, etc. wij hebben op ons bedrijf allerlei mensen aan het werk: buren, familie, scholieren, stagiaires, Polen, Roemenen en asielzoekers. Ook geef ik excursies op ons bedrijf, veel chinezen en japanners (inclusief fotocamera).
Ik heb familie in Canada, Amerika en Nieuw-Zeeland (één van mijn favoriete neven werkt voor de Amerikaanse overheid om in het Midden-Oosten de export van landbouwproducten te bevorderen). Zelf ben ik in Amerika, Canada, Afrika en Oost-Europa geweest. Ik voel me dan ook wereldburger, ofwel wereldboer. Wat mij altijd opvalt is dat in alle discussies niemand de wijsheid in pacht heeft, laat staan in eigendom. In Amerikaanse tv-series moeten getuigen voor de rechtbank altijd zweren om ,,de waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid” te vertellen. Welnu, absolute waarheid is een illusie. Zelfs een bekentenis van de verdachte zegt niet alles, vraag maar aan Cees B.
Wat ik de lezer wil voorschotelen zijn dan ook slechts zinvolle bijdragen aan de discussie. Die zal ik dan ook op mijn eigen eigenwijze wijze voor u trachten te leveren. Wat mij in het bijzonder interesseert is hoe wij (als boeren en Nederlanders) tegen hen (boeren en niet boeren elders op deze wereld) aankijken en omgekeerd, hoe wij naar het verleden en de toekomst kijken en hoe ze in de toekomst op ons zullen terugkijken. Uiteraard weet ik nog niet precies wat ik allemaal zal schrijven al heb ik wel een aantal ideeën. Soms zal ik schrijven over landbouwpolitiek, afgewisseld met berichten uit het kippenhok, dat wil zeggen dat grote.
Huib Rijk, Biddinghuizen., 14 januari 2006
|
31-08-2010 - Onder nemen
Onder nemen
Een ver familielid van mij, Dhr Elbers uit Gelderland, is iemand van de praktische humor, maar dan van de subtiele soort. Niet bepaald iemand van dertien in een dozijn. Hij stond eens met zijn buurman te praten die vol trots meldde dat zijn zoon geslaagd was voor zijn opleiding als onderwijzer. “Dus je zoon is onder wijzer geworden? Nu van boven nog!” De buurman begreep deze raadselachtige zin niet, maar dat kwam wel vaker voor. Pas toen de zoon van de buurman enkele maanden later “moest” trouwen (U begrijpt aan het woordgebruik dat het voorval enkele decennia geleden plaatsvond) begreep de buurman opeens de dubbele bodem.
Het onderwerp Onder-nemersschap heb ik al vaker behandeld, maar dat is – in landbouwkundige termen – nog lang niet uitgemolken. Als je een landbouwer vraagt of hij zich onder-nemer voelt zal hij wellicht antwoorden dat er weinig te nemen valt, dat wil zeggen dat je maar moet nemen wat de af-nemers je willen geven, en dat is dan normaal onder de kostprijs. In de landbouw worden niet alleen de producten, maar ook de producenten afgezet. En verder gaat een en ander, zal hij zeggen, onder het voortdurend waakzame oog van consumenten, media, natuur/milieu/dierenwelzijns …..(naar keuze in te vullen, de lezer moet zelf ook maar eens wat doen). En dat dan onder de bezielende leiding van onze overheid.
Wat is er nodig om ondernemend te zijn? Een belangrijke voorwaarde is dat er redelijke vooruitzichten zijn op succes. In veel delen van de wereld is er een soort wildwest-economie. Twee, drie jaren met redelijke tot goede prijzen en één jaar met prijzen waarbij de helft van de ondernemers failliet gaat. Geen stimulans voor het ondernemersschap.
Arme mensen zitten – in onze ogen – maar wat onder een boom te wachten op betere omstandigheden. Ze hebben meer vertrouwen op machten buiten henzelf – “Inshallah”, als God het wil - dan op eigen capaciteiten. Maar vaak is het zo dat in hun situatie ondernemersschap, het nemen van risico’s al te vaak afgestraft wordt en te weinig beloond. Als de situatie te onzeker wordt worden ze niet meer maar minder ondernemend.
Hun slechte omstandigheden komen maar voor een deel doordat ze passief zijn. Veel meer zijn ze passief omdat het hen slecht gaat.
Maar dat kan veranderen. Enkele eeuwen geleden waren er volkeren die bekend stonden om hun passiviteit: Duitsers en Japanners.
Column geplaatst in Nieuwe Oogst van 28 augustus 2010
Om de situatie van arme boeren nog verder te verduidelijken: het is aanlokkelijk om te denken dat arme boeren gewoon aan de gang kunnen, immers boeren in Nederland zijn ook maar simpele (?) ondernemers die wat in de grond stoppen of wat dieren te eten geven. Boeren hier denken dat zij ten op zichte van hun afnemers weinig macht hebben. Maar de oude Heijn uit Zaandijk is ook maar als eenvoudige kruidenier begonnen. Een zelfde verhaal zal voor de oude Monsanto, Shell, etc opgaan. Boeren (en burgers) zullen dat weinig aansprekend vinden. Iets van een andere orde. Dat is ook de manier waarop arme mensen uit andere landen tegen ons aankijken.
Gepost door: hetkippenhok op 31-08-2010 om 20:55
|
Reageer |
22-08-2010 - Een boer bij de PvdA
Wat doet een boer bij de Partij van de Arbeid?
Een boer bij de PvdA, dat is blijkbaar geen vanzelfsprekendheid, zelfs niet voor partijleden. En feitelijk is dat vreemd. Want boeren in Nederland en Europa en zelfs in alle landen daarbuiten hebben de effecten ondervonden van de ideeën van een boer die lid was van de Partij van de Arbeid: Sicco Mansholt, de eerste landbouwcommissaris van Europa. Maar het is waar: sindsdien zijn de landbouw en de PvdA uit elkaar gegroeid. Onlangs was in de media dat de VVD het beleid had dat voor de landbouw het beste uitpakt. Reden hiervoor was dat deze partij het minste ruimte aan de natuur gaf. Hoe minder natuur, hoe beter voor de landbouw? Een redenering waarmee ik niet kan instemmen. Landbouw wereldwijd wordt gekenmerkt door onzekerheid over de toekomst door te lage prijzen. Het gehele landbouwsysteem is niet voordelig voor boeren wereldwijd, want ook de verstrekte subsidies bieden weinig soelaas omdat zij het systeem slechts in stand houden. De tragiek is dat juist de boeren de grootste voorstanders zijn van het systeem dat zorgt voor blijvend lage prijzen, uit angst overvleugeld te worden door boeren elders.
Dergelijke onderwerpen boeien mij enorm en vormen de reden dat ik lid ben geworden. Belangrijke inspiratiebron was voorts dat ik de laatste jaren de Afrika-dag in Den Haag heb bezocht, georganiseerd door de Evert Vermeer Stichting.
Ik woon al veertig jaar in Flevoland, aan de Harderringweg in het uiterste puntje van de gemeente. Dit hoorde eerder bij gemeente Lelystad, maar is al snel “geannexeerd” door de gemeente Dronten. Mijn ouders hadden hier eerst een boerderij vanaf 1970. In 1984 heb ik dit samen met mijn vrouw Hennie Hartkamp, overgenomen. Vanaf 1993 is ons bedrijf biologisch. Verder schrijf ik voor het landbouwblad “Nieuwe Oogst” een column. Hieraan beleef ik een duivels genoegen, zeg ik altijd. Ze zijn te lezen op mijn weblog www.hetkippenhok.blogeiland.nl.
Omdat wij zo ver buiten het dorp wonen is onze binding daarmee niet heel sterk. Toen we vanuit Zeeland hiernaartoe verhuisden was de lagere schoolperiode al afgesloten. De middelbare school heb ik in Harderwijk gevolgd en vervolgens de CAH in Dronten. Zoals uit het voorstaande duidelijk zal zijn geworden ligt mijn interesse met name op de grote verbanden op Nederlandse, Europese en wereldschaal. Maar onlangs heb ik meegedaan aan het canvassen in het oudere gedeelte van Dronten. Een leuke ervaring. Van deze straten heb ik in één avond meer geleerd dan in de 40 jaar daarvoor!
Wij hebben drie zonen in de leeftijd van 17 tot 21 jaar. Alle drie zijn ze inmiddels uit huis voor de studie. De jongste zoon is afgelopen jaar in Dronten begonnen bij de Warmonderhof.
Vriendelijke groeten Huib Rijk
Gepost door: hetkippenhok op 22-08-2010 om 23:00
|
Reageer |
27-06-2010 - Dit gaat nergens over
Dit gaat helemaal nergens over
Wie dit leest weet meer dan ik. Want in de tussentijd dat ik dit intik op mijn toetsenbordje en dat u dit leest kan er heel wat gebeurd zijn.
Paars lijkt de eindstreep niet te halen, oranje misschien wel, kanariegeel is ook een kanshebber, zelfs rood en wit is nog niet kansloos, maar de blauwen zijn al weer op hun retour.
Als je een voetbalwedstrijd live volgt heb je het idee in het centrum van de gebeurtenissen te staan. Zo kan het zijn dat een oubollige wedstrijd vol aandacht wordt gevolgd. Maar stel dat de regisseur de uitslag van een wedstrijd al weet en besluit in plaats daarvan een leukere wedstrijd uit te zenden, bijv Nederland – Italië van twee jaar geleden, zou dan het publiek hem dankbaar zijn? Het zou een leuk experiment zijn natuurlijk, maar de reacties zouden niet mals zijn. Want een wedstrijd moet wel ergens om gaan.
Een wedstrijd Australië-Servië op een WK is spannender dan een wedstrijd om de derde plaats. Want de eerste kan van cruciale betekenis zijn voor wie uiteindelijk kampioen wordt. Een troostfinale gaat helemaal nergens over.
Voetbal lijkt een zeer democratische sport: iedereen kan winnen. Ook Andorra, Luxemburg of Liechtenstein kunnen wereldkampioen worden. Misschien niet de mooiste voorbeelden, want die teams hebben op jammerlijke wijze de eindronde niet gehaald. Maar over 4 jaar kan het zo maar gebeuren, een finale van Malta tegen Spanje. Als het dan 10-0 voor Spanje wordt zullen de analyses duidelijk zijn: bij het verliezende team ontbrak het aan organisatie, de aanval stelde ook al niets voor en de verdediging lek als een zeef.
Onze hele maatschappij zijn we aan het omvormen naar een soort Olympische Spelen, maar dan niet de ouderwetse waarbij meedoen belangrijker is dan winnen. Nee, het gaat om moderne spelen waarbij iedereen kan winnen en verliezers dat geheel aan zichzelf te wijten hebben: ze zijn niet aangepast aan het systeem.
Het neo-liberaal beleid heeft overeenkomsten met het stalinisme. Het systeem is belangrijker dan de mensen. En onvolkomenheden lagen volgens de communisten niet aan het systeem, maar juist daaraan dat het systeem nog niet ver genoeg was ingevoerd.
Ruud Huirne van het LEI verklaarde zich in een interview met het Agrarisch Dagblad tegen marktingrijpen. “Het zou betekenen dat de overheid de bedrijven die het slechtst presteren beloont voor hun luiheid. De betere bedrijven zouden gestraft worden omdat ze een concurrentievoordeel hebben weten op te bouwen.”
Weg met al die losers, leve de winnaars!
Geschreven op donderdagmorgen 24 juni, geplaatst in Nieuwe Oogst zaterdag 26 juni
Gepost door: hetkippenhok op 27-06-2010 om 22:59
|
Reageer |
|
