| Afbeelding/foto |
 |
Berichten uit het kippenhok.
Vanaf dit nummer heb ik de eer een column te mogen schrijven. Deze eerste aflevering wil ik daarom gebruiken om mijzelf voor te stellen, mijn naam is Huib Rijk, 48 jaar oud, getrouwd en vader van 3 zonen in de leeftijd van 12, 14 en 16 jaar. Ik ben boer op een biologisch akker- en tuinbouwbedrijf van 28 hectare in Biddinghuizen, Flevoland. Verder hebben we aan vee een kippenhok met 11 kippen.
Ter gelegenheid van Wereldvoedseldag heb ik een artikel geschreven dat in Nieuwe Oogst is gepubliceerd evenals in de Volkskrant. Ik heb een brede belangstelling:o.a. geschiedenis, filosofie, exacte wetenschappen, landbouweconomie, literatuur. Op feestjes is het bij ons net een kippenhok met allemaal verschillende mensen. Mijn familie en vriendenkring bestaat uit een bonte stoet aan zowel vegetariërs als boeren uit de bio-industrie; gangbare, geïntegreerde en biologische boeren en gewone burgers, militairen en antimilitaristen, etc. wij hebben op ons bedrijf allerlei mensen aan het werk: buren, familie, scholieren, stagiaires, Polen, Roemenen en asielzoekers. Ook geef ik excursies op ons bedrijf, veel chinezen en japanners (inclusief fotocamera).
Ik heb familie in Canada, Amerika en Nieuw-Zeeland (één van mijn favoriete neven werkt voor de Amerikaanse overheid om in het Midden-Oosten de export van landbouwproducten te bevorderen). Zelf ben ik in Amerika, Canada, Afrika en Oost-Europa geweest. Ik voel me dan ook wereldburger, ofwel wereldboer. Wat mij altijd opvalt is dat in alle discussies niemand de wijsheid in pacht heeft, laat staan in eigendom. In Amerikaanse tv-series moeten getuigen voor de rechtbank altijd zweren om ,,de waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid” te vertellen. Welnu, absolute waarheid is een illusie. Zelfs een bekentenis van de verdachte zegt niet alles, vraag maar aan Cees B.
Wat ik de lezer wil voorschotelen zijn dan ook slechts zinvolle bijdragen aan de discussie. Die zal ik dan ook op mijn eigen eigenwijze wijze voor u trachten te leveren. Wat mij in het bijzonder interesseert is hoe wij (als boeren en Nederlanders) tegen hen (boeren en niet boeren elders op deze wereld) aankijken en omgekeerd, hoe wij naar het verleden en de toekomst kijken en hoe ze in de toekomst op ons zullen terugkijken. Uiteraard weet ik nog niet precies wat ik allemaal zal schrijven al heb ik wel een aantal ideeën. Soms zal ik schrijven over landbouwpolitiek, afgewisseld met berichten uit het kippenhok, dat wil zeggen dat grote.
Huib Rijk, Biddinghuizen., 14 januari 2006
|
13-11-2011 - Smurfensoep
Smurfensoep
Mijn zwager Jan uit Zeeuws-Vlaanderen werkt op een kinderboerderij. Niet dat ze daar kinderen in hokjes stoppen en af en toe aan de vinger voelen of ze al op gewicht zijn. Als de kinderen achter het gaas zitten, dan is dat aan de buitenkant – als toeschouwer. De kinderboerderij heeft nog een andere functie: het verzorgen van een zinvolle dagbesteding aan een groep mensen met een beperking. Geen geestelijke, maar een verstandelijke beperking. Daardoor is hun geest juist veel vrijer dan die van veel “normale mensen”.
Een van de cliënten ging deze zomer naar de film “De smurfen”. Dagenlang waren de smurfen het enige waar hij over kon praten. “Dan moet je ook smurfensoep eten” zei Jan.
In België zijn speciaalzaken waar je kleurstoffen – eten geheel op natuurlijke basis – kunt kopen, voor het bakken van taarten en dergelijke. Hier had mijn zwager ooit een flesje blauwe kleurstof gekocht. Maar hoe maak je hier soep van?
De inhoud is natuurlijk van weinig belang. Dat wil zeggen, de smaak is niet het belangrijkste. Maar als je blauwe kleur toevoegt aan tomaten-, erwten- of pompoensoep, dan wordt het een soepzooi. Kippensoep werkte uitstekend.
Grotere hilariteit is er nooit geweest dan bij het opdienen van de smurfensoep de volgende dag.
Of iets lekker is niet alleen een kwestie van smaak, maar ook van reuk, structuur, temperatuur en kleur. Groen of blauw vlees roept associaties op van schimmels en bacteriën.
Vorig jaar ben ik begonnen met de teelt van groene bloemkool. Daarnaast bestaat ook paarse, oranje en zelfs witte bloemkool. “Die kleur is er zeker op gespoten?” krijg ik vaak te horen. Het is natuurlijk andersom: bloemkool is van nature groen (net als broccoli) maar wordt vaak wit gespoten, omdat consumenten dat er natuurlijker uit vinden zien.
Ik informeerde bij de plaatselijke groenteboer – die helemaal geen boer is – om te vragen of hij geen product wilde afnemen. “Groene bloemkool, die krijg ik niet verkocht”, zei hij. Veel consumenten vinden het heel interessant, maar gaan vervolgens toch met een witte bloemkool naar huis.
Daarnaast teel ik romanesco, ook wel torentjesbloemkool genoemd. Die bestaat uit kleine piramides die weer opgebouwd zijn uit kleinere piramides, enzovoorts. Echt voer voor wiskundigen. Romanesco ziet er heel artistiek uit, bijna zonde om ze op te eten. Je kunt ze natuurlijk ook in de raambank zetten als decoratie.
“Zeker genetisch gemanipuleerd?” Ik beken altijd. Het gen voor piramidevorming halen ze uit het buitenland. Uit Egypte.
Gepost door: hetkippenhok op 13-11-2011 om 17:00
|
|
18-10-2011 - Tactiek en strategie
Tactiek en strategie
Stel, u bent deze column aan het lezen en wordt daarbij afgeleid door een rondcirkelende vlieg. Daar raakt u niet direct van in paniek. Maar als meneer vlieg iets te irritant wordt zal de neiging onweerstaanbaar worden dit fraaie blad op te rollen om daarmee de vlieg te lijf te gaan, in een poging hem te verbannen naar de Eeuwige Vliegvelden. Tien tegen een dat hij u te snel af is. U hebt hem alleen de gordijnen ingejaagd. Of hij heeft zich tactisch terug getrokken, ondersteboven tegen het plafond. Daar zal hij blijven hangen, tot 50 of 100 tellend. Want na die tijd bent u weer aan het lezen. De vlieg zal vervolgens wat verkenningsvluchten maken en daarna op gepaste afstand landen om te kijken of er iets op het menu staat.
Vliegen zijn experts in strategische afwegingen. Ze zijn voortdurend op zoek naar de juiste balans tussen wantrouwen en vertrouwen, tussen overmoed en bangheid. Te goed van vertrouwen geeft een hoge kans om onzachtzinnig met dit blad in aanraking te komen. Bangelijk aan het plafond blijven hangen zorgt dat hij van uitputting naar beneden dwarrelt.
Mensen zijn strategisch beduidend minder sterk. Je hebt de onnozelen van geest die zich door iedereen laten belazeren. En de types die ‘sadder but wiser’ denken te zijn. Eenmaal is er misbruik gemaakt van hun goedheid van vertrouwen, maar dat zal ze niet weer gebeuren. Daarmee missen ze iets zonder het te missen: mogelijkheden op voordeel. Tenslotte heb je diegenen die denken dat ze mensenkennis hebben en weten wanneer iemand te vertrouwen is.
De waarheid is dat het uiterst moeilijk is om een goede inschatting te maken. Geluk is veel belangrijker dan wijsheid.
Monsanto is een bedrijf dat veel investeert in wantrouwen. Een groot deel van het personeel bestaat niet uit plantenkwekers, maar uit mensen die in het wilde weg planten- en dierengenen verzamelen waarop patenten aangevraagd kunnen worden. Verder heeft het bedrijf veel lobbyisten in dienst. Veel mensen in de regering zijn afkomstig van Monsanto. En andersom.
Het bedrijf deinst er niet voor terug naar haar afnemers een keiharde tactiek toe te passen. Percy Schmeisser, een Canadese boer wiens land onbewust en ongewild besmet bleek met gepatenteerde planten – waarschijnlijk doordat koolzaad van voorbijkomende vrachtwagens afgewaaid was – werd tot aan het hoogste gerechtshof achtervolgd. Na jaren procederen werd Monsanto in het ongelijk gesteld.
Zo veel wantrouwen, dat kan geen goede strategie zijn.
Gepost door: hetkippenhok op 18-10-2011 om 13:05
|
|
20-09-2011 - Over eb en overvloed
Over eb en overvloed
Onlangs stond in het landbouwblad Nieuwe Oogst een artikel over de Rabobank met een opvallende zin: het lukt de Rabobank niet om de uitstaande leningen op peil te houden. Opvallend, want er had ook kunnen staan: het is de landbouwsector gelukt om de uitstaande leningen terug te brengen.
De landbouwsector in Nederland is enorm verandert afgelopen halve eeuw. De hoeveelheden geld die banken uitlenen aan de landbouw zijn ongeveer vertienvoudigd. Gebouwen, machines, grond en quota. Zo geleidelijk is dat gegaan dat het de meesten niet zal zijn opgevallen.
[Het zelfde geldt uiteraard voor de woningmarkt]
Voor arme boeren is het een slecht teken als hun lening hoger wordt. Het betekent dat de oogst niet genoeg heeft opgebracht
om zaaizaad en bemesting voor het nieuwe seizoen te kunnen betalen. Met als gevolg dat de volgende productie direct na de oogst verkocht moet worden – als de prijzen op het laagst zijn. Deze armoedeval is vaak niet te doorbreken.
Rijke boeren daarentegen worden juist rijker door leningen te nemen. Niet de schuld bepaalt hoe rijk je bent, maar het eigen vermogen. Je kunt zelfs rijker worden door te lenen als daardoor het “percentage eigen vermogen” daalt.
Overheden hebben hetzelfde mechanisme. De optimale strategie is om een financieringstekort te hebben. Zolang het maar niet een te groot deel van het jaarinkomen van het land wordt. Want als dat inkomen groeit neemt het aandeel van die schuld relatief af. En een beetje inflatie doet verder wonderen. Rijker worden door armer te worden – het doet denken aan de uitspraak van Jacobse en van Es: “Geen gezeik, iedereen Rijk”
Opvallend is dat multinationals een heel andere strategie volgen. Voor rendementen beneden 5 á 7 % doen die niks. Anders kunnen de aandeelhouders net zo goed hun geld op de bank zetten natuurlijk. Die rendementen zijn keihard nodig uiteraard. Er moet immers ook geïnvesteerd, geïnnoveerd en gefuseerd worden.
Bijzonder systeem nietwaar, dat sommigen rijker worden door meer schulden en anderen door meer fortuin te vergaren.
Volgens de Iron Lady, Margaret Thatcher, was het van geen belang dat de vrije markt er toe leidt dat er grote cvesrschillen ontstaan. Zij had de volgende uitspraak: als het getij omhoog gaat, gaan alle schepen – groot en klein – mee omhoog.
Maar vloed is er alleen omdat er soms ook eb is. Decennialange processen van kapitaalverschuivingen leiden tot grote gevolgen. Enerzijds personen, bedrijven en landen die geen idee hebben waar geld vandaan te halen. Anderzijds
onvoorstelbare bedragen, triljoenen dollars, die wanhopig op zoek zijn naar enig rendement.
Gepost door: hetkippenhok op 20-09-2011 om 21:25
|
|
|