| Weblog plaatjes zoeken |
|
Zoek je leuke plaatjes voor je weblog? Tik het gezochte item in, bijvoorbeeld liefde en klik op zoeken.
|
| Afbeelding/foto |
 |
Berichten uit het kippenhok.
Vanaf dit nummer heb ik de eer een column te mogen schrijven. Deze eerste aflevering wil ik daarom gebruiken om mijzelf voor te stellen, mijn naam is Huib Rijk, 48 jaar oud, getrouwd en vader van 3 zonen in de leeftijd van 12, 14 en 16 jaar. Ik ben boer op een biologisch akker- en tuinbouwbedrijf van 28 hectare in Biddinghuizen, Flevoland. Verder hebben we aan vee een kippenhok met 11 kippen.
Ter gelegenheid van Wereldvoedseldag heb ik een artikel geschreven dat in Nieuwe Oogst is gepubliceerd evenals in de Volkskrant. Ik heb een brede belangstelling:o.a. geschiedenis, filosofie, exacte wetenschappen, landbouweconomie, literatuur. Op feestjes is het bij ons net een kippenhok met allemaal verschillende mensen. Mijn familie en vriendenkring bestaat uit een bonte stoet aan zowel vegetariërs als boeren uit de bio-industrie; gangbare, geïntegreerde en biologische boeren en gewone burgers, militairen en antimilitaristen, etc. wij hebben op ons bedrijf allerlei mensen aan het werk: buren, familie, scholieren, stagiaires, Polen, Roemenen en asielzoekers. Ook geef ik excursies op ons bedrijf, veel chinezen en japanners (inclusief fotocamera).
Ik heb familie in Canada, Amerika en Nieuw-Zeeland (één van mijn favoriete neven werkt voor de Amerikaanse overheid om in het Midden-Oosten de export van landbouwproducten te bevorderen). Zelf ben ik in Amerika, Canada, Afrika en Oost-Europa geweest. Ik voel me dan ook wereldburger, ofwel wereldboer. Wat mij altijd opvalt is dat in alle discussies niemand de wijsheid in pacht heeft, laat staan in eigendom. In Amerikaanse tv-series moeten getuigen voor de rechtbank altijd zweren om ,,de waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid” te vertellen. Welnu, absolute waarheid is een illusie. Zelfs een bekentenis van de verdachte zegt niet alles, vraag maar aan Cees B.
Wat ik de lezer wil voorschotelen zijn dan ook slechts zinvolle bijdragen aan de discussie. Die zal ik dan ook op mijn eigen eigenwijze wijze voor u trachten te leveren. Wat mij in het bijzonder interesseert is hoe wij (als boeren en Nederlanders) tegen hen (boeren en niet boeren elders op deze wereld) aankijken en omgekeerd, hoe wij naar het verleden en de toekomst kijken en hoe ze in de toekomst op ons zullen terugkijken. Uiteraard weet ik nog niet precies wat ik allemaal zal schrijven al heb ik wel een aantal ideeën. Soms zal ik schrijven over landbouwpolitiek, afgewisseld met berichten uit het kippenhok, dat wil zeggen dat grote.
Huib Rijk, Biddinghuizen., 14 januari 2006
|
30-03-2008 - De blauwe hoed (Over luchtfietserij)
De blauwe hoed
“Als ik toen dit en dat had gedaan,dan had ik nu….” Mijmeringen over gemiste kansen of vage toekomstbeelden daar wordt je niet heel populair van. ”Als de hemel naar beneden valt dan heeft iedereen een blauwe hoed”, kun je dan als antwoord krijgen. En ook luchtfietserij – “Als ik de baas van Nederland was dan zou ik…” - is maar beperkt houdbaar. Toch kan dat luchtfietsen tot interessante ideeën leiden. Stel dat er maar één boer meer over was, hoe zou die dan te werk gaan? Eén ding is vanzelfsprekend: niet onbeperkt produceren tegen hele lage prijzen. Een monopolist, waarvan dan sprake is, kan zelf zijn prijzen bepalen. Ooit leerde ik bij economie dat bij de keuze voor heel hoge prijzen niet de hoogste winst wordt behaald omdat de omzet dan sterk daalt. Het optimum ligt ergens in het midden als de ondernemer niet streeft naar maximale prijs en evenmin naar maximale omzet. Daarnaast zijn nog andere strategieën denkbaar, productdiversificatie bijvoorbeeld.Er zijn consumenten die meer willen betalen, dus de markt opdelen in gangbare, milieuvriendelijk en biologische teelt. Kostenbeheersing in de vorm van extensieve teelt. Vervanging van grondstoffen door eigen productie: bio-brandstof en waarom teelt de landbouw niet haar eigen biologisch afbreekbare smeermiddelen? Een situatie met veel aanbieders die (als makke schapen) geen individuele invloed kunnen uitoefenen op hun prijs en geheel afhankelijk zijn van de markt komt in de landbouw veel vaker voor. Volledige mededinging is de officiële term hiervoor. Nautilus, onze biologische afzetcoöperatie had jarenlang bijna een monopoliepositie in noordwest Europa. Afnemers vonden dat niet zo leuk en trachtten de monopoliepositie te ondermijnen. Genoeg makke schapen die daaraan hun medewerking wilden verlenen. Ook binnen Nautilus kwamen (bijna-) monopolieposities voor. Wij hadden het systeem van informanten. Bij grote teelten was de sfeer zo open mogelijk met als idee dat uitwisseling van informatie gunstig voor iedereen was. Bij sommige teelten was sprake van maar een of twee telers. Sommige informanten (de onnozelen?) verstrekten alle informatie, anderen draaiden er omheen (“Dit is geen makkelijke teelt, hoor”) of maakten hun eigen positie kenbaar (“Voor mij is het nu een leuke teelt. Als jij er bij komt verdienen we er beiden niet veel aan. Is het goed als ik je bel als er extra afzet komt?”)
Naast monopolisme en volledige mededinging is er nog een derde systeem: oligopolie waarbij een beperkt aantal aanbieders de markt beheersen. In de landbouw vindt je dit op een hoger organisatieniveau, nl. op wereldschaal.Volgens de theorie kunnen er dan een aantal situaties ontstaan, van keiharde concurrentie (zie de supermarktoorlog), rekening met elkaars belangen houden tot kartelvorming. Als de landbouwlobby slim is probeert ze een resultaat te behalen dat niet te ver afligt van de uitkomst van de monopoliesituatie.
Gepost door: hetkippenhok op 30-03-2008 om 13:07
|
Reageer |
|
